Witam serdecznie. Najczęściej występującym powikłaniem po znieczuleniu przewodowym czyli do kręgosłupa jest ból głowy spowodowany drażniącym wpływem wyciekającego płynu mózgowo-rdzeniowego na opony w rdzeniu. Można jednak uniknąć takiemu powikłaniu poprzez stosowanie się do zaleceń anestezjologa i brak ruchów głowy Masło, które jest szczelnie zapakowane i przechowywane w lodówce, powinno być w pełni jadalne 1-3 miesiące. Masło może tak długo wytrzymać, bowiem zawiera dużo soli, która jest środkiem konserwującym, który przedłuża okres przydatności do spożycia wszelkiego rodzaju żywności, a także powstrzymuje rozwój drobnoustrojów W tym czasie można jeść sucharki, produkty z mąki pszennej, chude mięsa i wędliny, chude ryby, chudy nabiał, jajka gotowane, masło i oliwę z oliwek. Wraz z poprawą stanu chorego dietę rozszerza się do postaci diety ubogoresztkowej (ubogobłonnikowej, do 10 g błonnika dziennie), wprowadzając na początek owoce i warzywa w postaci Przy zaostrzonych objawach choroby posiłki powinny mieć konsystencję papkowatą. Z kolei w okresie remisji można wrócić do normalnego odżywiania, jednak z wyłączeniem produktów wywołujących nieprzyjemne dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Dieta wrzodowa – co można jeść, a czego nie wolno? Przy stanach zapalnych żołądka lepiej jeść warzywa gotowane i rozdrobnione, np. kremowe zupy czy purée, bo działają trochę jak opatrunek. Kotlety mielone na puree ziemniaczanym 123rf.com. Składniki: porcja mielonego mięsa z indyka lub kurczaka, 150 g; ząbek czosnku; jajko; 1/2 kajzerki; łyżka masła; łyżka jogurtu naturalnego, 20 g Czy można jeść codziennie warzywa? Niezliczone badania dowodzą, że codzienne jedzenie warzyw to klucz do zdrowia i długiego życia. Tylko po które z nich najlepiej sięgać? Najprostsza odpowiedź: po jak najbardziej różnorodne. Dzięki temu dostarczysz swojemu organizmowi wszystkich niezbędnych składników. Czy można przesadzic z szQiV. Kroplówka w terminalnym stadium choroby oraz w zaostrzeniach chorób przewlekłych niesie ulgę Chorym, poprawia Ich stan i ułatwia opiekę nad Pacjentem w domu, a więc płyny trzeba podawać… Tak? Nie? Zapraszam do Tata nie pije wystarczająco dużo! – słyszę często podczas wizyt domowych. Zaledwie dwie szklanki herbaty przez cały dzień! – wybrzmiewa skarga od stroskanych Bliskich. Może podalibyśmy mu kroplówkę…? – słychać to jest pragnienie i jak się zmienia w ciagu należy „wmuszać” płyny w Chorego terminalnie?Jak poprawiamy komfort nie podając podawać płyny (jakie, kiedy, w jakiej ilości).Jak postrzegamy pragnienie?Jemy i pijemy by żyć. Gdy jako dzieci wcinamy młode ziemniaki, jajko i kefir chętnie i ze smakiem, wszyscy wokół nas są zadowoleni. Przekonani, że rozwijamy się prawidłowo. Brak apetytu jest często pierwszym niepokojącym objawem, sygnałem alarmowym: „Uwaga! Coś się dzieje!” Nasze potrzeby energetyczne zmieniają się, również potrzebna ilość płynów ulega modyfikacji. Gdy uprawiamy sport, w upale, przy ciężkiej pracy – koniecznie musimy pić się powoduje najczęściej zmniejszenie pragnienia. Po części jest to naturalny proces. Często jest to jednak decyzja samej starszej osoby. Wynika z obawy przez moczeniem się, mimowolnym oddawaniem moczu, parciem i uczuciem zalegania. Zdarza się to niezwykle często. U kobiet ma to związek z budową anatomiczną cewki moczowej (jest krótka) oraz porodami. U mężczyzn – z przerostem prostaty. Na dodatek nakładają się na to efekty działania leków, głównie diuretycznych (Furosemid, Toramide, Diuver, Diured, Spironol i inne). Leki te zwiększają ilość oddawanego moczu, w efekcie i parcie jest odwodnienia nasila się z powodu stylu życia oraz zaburzeń i chorób tego okresu, jak: demencja, choroba Alzheimera, cukrzyca, choroby przebiegające z podwyższeniem temperatury i długotrwałym komplikuje się jednak najbardziej w terminalnym stadium chorób. Trudno jest jednoznacznie powiedzieć czy Pacjent nie chce czy nie może pić. A może nie powinien? Rodzina jest zagubiona – jak pisałem na początku: wszyscy jednoznacznie utożsamiamy apetyt i pragnienie z zapotrzebowanie na płyny u dorosłego ważącego 75 kg wynosi około 2500 ml. Natomiast u chorych w stanie terminalnym często dochodzi do krytycznej utraty masy ciała w wyniku kacheksji nowotworowej (wyniszczenia). Zmniejsza się też zapotrzebowanie na płyny, nawet do 1/3. Przy spadku wagi o 30 kg dobowe zapotrzebowanie na płyny zmniejsza się do mniej niż 1000 niewiele jest badań naukowych pozwalających dać odpowiedź na to pytanie. Brak jest danych, które jednoznacznie wspierałyby tezę, że podawanie płynów (doustne, w kroplówkach) lub jego zaniechanie poprawia jakość życia, przedłuża je lub choćby poprawia komfort połowa Chorych ma faktyczne kliniczne (biochemiczne) objawy odwodnienia w ostatnich 48 godzinach życia. Najczęściej jest to odwodnienie słabego nasilenia. Brak dowodów, że podawanie płynów poprawia stan śluzówek (wyschnięte usta, język), suchość znajdują się badania potwierdzające, iż podawanie zbyt dużych ilości płynów (w tym we wlewie) w ostatnich dniach życia:zwiększa ryzyko duszności (płyn w opłucnej/płucach),zwiększa obrzęki, w tym kończyn oraz ilość płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze),powiększa częstotliwość i nasilenie wymiotów,zwiększa ciśnienie tętnicze krwi (co nie jest potrzebne ani wskazane),powiększa ryzyko kaszlu,zwiększa ciśnienie śródczaszkowe (uwaga na Chorych z nowotworami mózgu).Jakie są plusy ZANIECHANIA nawadniania?Najtrudniej jest zawsze zaakceptować postęp i nieodwracalność choroby. Łatwiej, gdy jest czas aby z Pacjentem i Jego Rodziną popracować – gdy lekarz czy pielęgniarka zdobyli zaufanie Chorego. Istotna staje się wtedy godna, spokojna, bezbólowa śmierci we własnym domu. Oznacza to między innymi zaniechanie czynności uporczywych, takich które nie poprawiają jakości funkcjonowania Chorego, a tylko przysparzają mu podawania lub ograniczenie ilości przyjmowanych płynów (w tym doustnie i we wlewach):zmniejsza ból,redukuje ryzyko obrzęków,zmniejsza zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych, tym samym zmniejsza duszność (patrz: duszność),zmniejsza ryzyko wymiotów,ułatwia pielęgnacje Chorego (mniej moczu, który pozostawiony w pieluchomajtkach drażni skórę).Postępujące odwodnienie zazwyczaj ułatwia umieranie. Odwodnienie prowadzi do zmniejszenia sekrecji w drogach oddechowych, co powoduje mniejsze zaleganie wydzieliny, której chory nie może odkrztusić. Zmniejsza to natężenie kaszlu i redukuje ryzyko zachłyśnięcia. Zmniejszona sekrecja w przewodzie pokarmowym redukuje wymioty, a zmniejszenie obrzęku guza wskutek odwodnienia może zmniejszyć ból związany z podwyższonym ciśnieniem Postępowanie lekarza rodzinnego wobec chorych na raka w ostatnich dniach życia, Krzysztof Buczkowski, Małgorzata Krajnik, Polska Medycyna Paliatywna 2003, 2, 4, 241–250Zwrócę tu uwagę na dwie sytuacje Chorych, u których byłbym najbardziej ostrożny z podawaniem PacjentaMożliwe powikłania podawania płynówChory z nowotworem wątroby lub przerzutami do wątroby z małą ilością białek we krwi (hipoalbuminemia)Duże ryzyko, że podane w nadmiarze płynu zamienią się w obrzęk: w tym brzucha, kończyn. W efekcie nasilą objawy Chorego: ból, z nowotworem płuc/oskrzeli lub przerzutami do płucNadmiar płynów przy jednocześnie niedrożnych drogach oddechowych zwiększy zastój płynu i nasili kaszel oraz uczucie szczególnie w ostatnich dniach życia, nosić więc może znamiona terapii uporczywej. Zamiast nieść ulgę Choremu, przynosi mu cierpienie. Sztuczne podawanie płynów (dożylne, podskórne) musi być więc ograniczone do ścisłych wskazań, musi opierać się na decyzji medycznej i być uzgodnione z Chorym lub Jego Rodziną po omówieniu wszystkich istotnych aspektów takiego czego płyny w kroplówce nadają się dobrze?Płyn przynosi poprawę i ulgę w dolegliwościach u Pacjentów z hiperkalcemią (za dużo wapnia we krwi, taki stan zdarza się czasem w przebiegu chorób, w tym nowotworowych).Jest wskazany u Pacjentów z wymiotami oraz znaczną powolne podawanie leków we wlewie – np. przeciwbólowych (morfina), przez co zapewnia ich równy dostęp dla organizmu Chorego przez całą dobą. Warto jednak sprawdzić, czy wykorzystanie pompy nie byłoby w takiej sytuacji bardziej podawać płyny?Najważniejsze jest zawsze podawanie płynów doustnie, według wyrażanych przez Chorego potrzeb. Dajemy tyle płynów, ile Pacjent sobie stwierdzono wskazania do podawania płynów sztucznie (we wlewie):Zdecydowanie lepsze jest podawanie płynów podskórnie ( hypodermoclisis) a nie dożylnie ( to prostsze technicznie (nie trzeba wielokrotnie próbować „wkłuć” się do żyły, co bywa bardzo trudne w stanach terminalnych nawet dla bardzo doświadczonego personelu)Jest to bezpieczniejsze w obsłudze, także dla Rodziny Chorego – umożliwia samodzielne podawanie leków, odpinanie płynów na prośbę podawany jest wolniej co wynika z samego sposobu powoduje zakrzepicy żylnej i zapalenia wywołuje możliwość przewodnienia i obrzęku płuc .Rozsądne jest podawanie płynów powoli (jednak butelka płynu o objętości 500 ml w okresie 6-8 godzin).Płyn ma nawodnić Chorego, uzupełnić niedobór płynów – powinien to zrobić na jak najdłuższy czas. Aby to osiągnąć musi pozostawać w ciele Chorego długo. Ma dostać się do układu krążenia i w nim się znajdować, nie uciekać: przez nerki przy oddawaniu moczu ani nie chować się w postaci co uważać podając płyny podskórnie?Podawanie płynów podskórnie nie jest wskazane w sytuacjach poważnego jest ilość płynów, które w ten sposób można jest reakcja miejscowa, np. i jak podajemy?0,9% NaCl (sól fizjologiczna)PWE (płyn wieloelektrolitowy)5% glukozaSól fizjologiczna 0,9% (NaCl), Glukoza 5% oraz płyn wieloelektrolitowy (PWE).Podajemy najlepiej w powolnym wlewie podskórnym, można podawać objętości do 3000 ml/dobę, przy czym w medycynie paliatywnej w warunkach domowych podajemy zwykle 500-1000 ml płynów/ do pozostawienia swojego maila – otrzymasz ode mnie informacje na temat nowych przydatnych artykułów, które pomogą Ci w codziennej opiece nad przeczytać:Mit kroplówki nawadniajacej (artykuł na stronie Fundacji Onkologicznej).Duszność – czym jest i jak sobie z nią radzić (przejdź do artykułu).Wlewy podskórne – o technicznych aspektach ich podawania (przejdź do artykułu). Lek przeciwinfekcyjny z grupy pochodnych imidazolu stosowany ogólnie w leczeniu zakażeń bakteryjnych i pierwotniakowych. Preparat zawiera substancję metronidazol Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji Metronidazol 0,5% Fresenius roztwór do infuzji; 5 mg/ml; 40 poj. po 100 ml Fresenius Kabi b/d Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2022 r. Co zawiera i jak działa Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Substancją czynną preparatu jest metronidazol, chemioterapeutyk z grupy pochodnych imidazolu o działaniu bakteriobójczym i pierwotniakobójczym. Metronidazol jest skuteczny wobec wielu szczepów beztlenowych bakterii i pierwotniaków, nie jest aktywny wobec bakterii tlenowych ani względnie beztlenowych. Działanie metronidazolu w komórkach wrażliwych bakterii i pierwotniaków prowadzi do uszkodzenia kwasu nukleinowego DNA, czego konsekwencją jest śmierć komórek drobnoustrojów. Po podaniu dożylnym łatwo przenika do tkanek i narządów oraz do płynów ustrojowych (w tym do ośrodkowego układu nerwowego). Przenika przez łożysko oraz do mleka kobiet karmiących. Kiedy stosować Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe lub pierwotniaki chorobotwórcze, takich jak:• posocznica (w tym posocznica połogowa), zapalenie otrzewnej, płuc lub szpiku, zakażenia kości i stawów, zakażenia dolnych dróg oddechowych, ropień wątroby, ropień mózgu, zapalenie przymacicza, zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia ran pooperacyjnych, zakażenia przewodu pokarmowego, zapalenie wsierdziaoraz• w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym wywołanym przez bakterie beztlenowe. Kiedy nie stosować preparatu Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne pochodne należy stosować preparatu u kobiet w I trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany u osób:• z czynną chorobą ośrodkowego układu nerwowego• z ciężką niewydolnością wątroby lub encefalopatią wątrobową• leczonych kortykosteroidami oraz ze skłonnościami do występowania obrzęków (preparat zawiera duże ilości sodu)• z nieprawidłowym składem krwi (zwłaszcza w przypadku leukopenii).Jeżeli występuje u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z preparatu u osób z zaburzeniami hematologicznymi zwiększa ryzyko wystąpienia leukopenii (zmniejszenia liczby krwinek białych czyli leukocytów). W okresie stosowania preparatu lekarz zaleci regularną kontrolę obrazu chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadku encefalopatii wątrobowej konieczne jest zmniejszenie dawkowania z powodu ryzyka kumulacji leku w organizmie i nasilenia działań niepożądanych. Lekarz odpowiednio dostosuje dawkowania będzie także konieczne u osób w podeszłym w okresie stosowania preparatu wystąpią zaburzenia neurologiczne (np. drętwienie lub mrowienie, bóle i niedowłady, drgawki, stany splątania, osłabienie, bezsenność, zawroty głowy) należy skonsultować się z lekarzem; lekarz podejmie decyzję czy możliwe jest dalsze stosowanie dużych dawek preparatu u chorych z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (w tym u chorych na padaczkę) może doprowadzić do wystąpienia neuropatii i preparatu u osób z zaburzeniami czynności serca może spowodować wystąpienie niewydolności układu sercowo-naczyniowego, z powodu zwiększonej objętości płynów w układzie jest usuwany podczas hemodializy w ciągu 8 godzin; lekarz zaleci przyjęcie dodatkowej dawki natychmiast po zakończeniu pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej przerywanej lub ambulatoryjnej ciągłej nie ma konieczności dostosowania okresie stosowania preparatu mogą wystąpić zakażenia drożdżakowe (kandydozy) w obrębie jamy ustnej, przewodu pokarmowego oraz pochwy. W razie ich wystąpienia konieczne jest odpowiednie leczenie. Należy skonsultować się z może wywierać wpływ na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. badania aktywności enzymów wątrobowych AST).Nie należy spożywać alkoholu w okresie stosowania metronidazolu i co najmniej przez 48 godzin po zakończeniu ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?Preparat może powodować ograniczenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. W okresie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak: napady drgawek, osłabienie, bezsenność, zawroty głowy i depresja, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Dawkowanie preparatu Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji Preparat ma postać roztworu do wlewu dożylnego. Lekarz dobierze odpowiednie dawkowanie w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia oraz w zależności od czynności wątroby. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z zakażeń bakteriami beztlenowymi:Dorośli i dzieci po 10. roku życia: 500 mg co 8 godzin, preparat podawany jest dożylnie z prędkością 5 ml/min. Dzieci do 10. roku życia: 7,5 mg/kg masy ciała co 8 godzin w powolnym wlewie dożylnym z prędkością 5 ml/ zakażeniom okołooperacyjnym spowodowanym przez bakterie beztlenowe:Preparat podaje się we wlewie dożylnym z prędkością 5 ml/min bezpośrednio przed rozpoczęciem zabiegu chirurgicznego. Następnie odpowiednia dawka jest powtarzana po 8 i po 16 godzinach od podania pierwszej i dzieci po 10. roku życia: 500 mg. Dzieci do 10. roku życia: 7,5 mg/kg masy wywołane przez amebę (Entamoeba histolytica):Dorośli: 500–750 mg co 8 godzin w powolnym wlewie dożylnym z prędkością 5 ml/min przez 5–10 podawania leku:Preparat jest podawany dożylnie w powolnym wlewie dożylnym. Nie należy mieszać roztworu preparatu z innymi chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadku encefalopatii wątrobowej konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (ryzyko kumulacji leku w organizmie). Zwykle lekarz zaleci 3-krotne zmniejszenie dawki dobowej (tj. do 1/3 dawki), która może być podawana 1 raz na chorych z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania jest usuwany podczas hemodializy w ciągu 8 godzin; lekarz zaleci przyjęcie dodatkowej dawki po dializie. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej przerywanej lub ambulatoryjnej ciągłej nie ma konieczności dostosowania zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku, szczególnie jeżeli stosowane są duże dawki. Konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza. Czy można stosować Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji w okresie ciąży i karmienia piersią? W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze ciąży stosowanie preparatu jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne, i w jego ocenie korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Czy mogę stosować równolegle inne preparaty? Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny. Metronidazol nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) i powoduje wydłużenie czasu protrombinowego. Należy unikać równoległego stosowania tych preparatów. Jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci kontrolę czasu protrombinowego (parametru charakteryzującego krzepliwość krwi) i dostosuje dawkowanie leków nasila toksyczne działania alkoholu. Spożycie alkoholu w okresie leczenia może doprowadzić do wystąpienia działań niepożądanych takich jak: uczucie gorąca, zaczerwienienie twarzy, obfite pocenie się, bóle głowy, nudności, wymioty, bóle i kurcze w nadbrzuszu. Nie należy spożywać alkoholu w okresie stosowania metronidazolu i co najmniej przez 48 godzin po zakończeniu stosowanie metronidazolu i disulfiramu może spowodować ostre psychozy i stan dezorientacji. Stosowanie metronidazolu można rozpocząć nie wcześniej niż po upływie 2 tygodni po zakończeniu stosowania zwiększające aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby (np. fenytoina, fenobarbital) mogą powodować zmniejszenie stężenia metronidazolu we krwi, natomiast leki zmniejszające aktywność enzymów mikrosomalnych (np. cymetydyna) mogą powodować zwiększenie stężenia metronidazolu we krwi i przedłużenie okresu jego biologicznego może wpływać na zwiększenie stężenia fenytoiny we może wpływać na zwiększenie stężenia równolegle stosowanego litu i nasilać jego toksyczne działania; mogą wystąpić objawy uszkodzenia nerek. Jeżeli równoległe stosowanie metronidazolu i litu jest konieczne należy często kontrolować stężenie litu oraz kreatyniny i elektrolitów we równolegle z metronidazolem stosowana jest terfenadyna lub astemizol możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych dotyczących serca (np. wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, zaburzenia rytmu serca, blok serca, omdlenia, zgon). Nie należy równolegle stosować tych wystąpić interakcje metronidazolu z może wpływać na wyniki oznaczenia aktywności enzymów wątrobowych (AST). Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Jak każdy lek, również Metronidazol 0,5% Fresenius może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań działań niepożądanych występujących najczęściej należą: nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, metaliczny smak w ustach. Może wystąpić: suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki (ustępujące po zaprzestaniu stosowania preparatu), zaburzenia czynności wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i żółtaczka (ustępujące po zaprzestaniu stosowania preparatu), bóle mięśni i stawów, ciemniejsze zabarwienie moczu, zakażenia drożdżakowe (kandydozy). Mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby leukocytów, granulocytów obojętnochłonnych, małopłytkowość, bardzo rzadko agranulocytoza), zaburzenia układu nerwowego takie jak: bóle i zawroty głowy, neuropatie obwodowe (drętwienie, mrowienie, parestezje, niedowłady), dezorientacja, nerwowość, napady drgawkowe, depresja, zaburzenia snu (senność, bezsenność), omdlenia, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia widzenia (widzenie podwójne, krótkowzroczność). Możliwe zmiany skórne, wysypka, świąd, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, reakcje anafilaktyczne). Może wystąpić zakrzepowe zapalenie żył. Inne preparaty na rynku polskim zawierające metronidazol Arilin rapid (globulki) Grinazole (pasta) Metronidazol 0,5% Polpharma (roztwór do wstrzykiwań i infuzji) Metronidazol Chema (maść) Metronidazol Jelfa (żel) Metronidazol Polpharma (tabletki) Metronidazol Polpharma (tabletki dopochwowe) Metronidazole B. Braun (roztwór do infuzji) Rozetic (żel) Rozex (emulsja na skórę) Rozex (krem) 1000 700 Barbara Dąbrowska-Górska 18 marca 2020 18 marca 2020 Dwa lata temu Anna Lewandowska pochwaliła się na Instagramie, że dożylnie, w postaci kroplówek przyjmuje preparaty witaminowe. Od tamtego momentu temat wraca jak bumerang, bo okazuje się, że takie zabiegi wciąż są bardzo popularne. Wystarczy, że na Instagramie sprawdzisz hasztag #kroplowkiwitaminowe, by zobaczyć uśmiechniętych, wysportowanych, świadomych (?) ludzi sukcesu, którzy…no właśnie…dbają o swoje zdrowie? Czy kroplówki witaminowe to wsparcie czy obciążenie organizmu? Na skróty: Kroplówki witaminowe – oferta w internecie Kroplówki witaminowe – dlaczego to nie jest dobry pomysł? Kroplówki witaminowe – oferta w internecie Szybki przegląd internetu zaprowadził mnie do kilku klinik oferujących kroplówki witaminowe. Okazało się, że to remedium na wszelkie życiowe dolegliwości. Możesz kupić kroplówkę: detoksykującą, zwiększającą odporność, zwiększającą wytrzymałość (dla sportowców), poprawiającą koncentrację (dla studentów) odmładzającą, odchudzającą. Pozornie niesamowite, bo gdy Ty siedzisz i czytasz książkę złoty płyn, cała magia w kroplach, spływa prosto do Twoich żył. Co znajduje się w takich kroplówkach? No właśnie – tego do końca nie wiadomo. We wlewie, który ma wspomagać odchudzanie znajdziesz np. chrom, cynk, fluor, selen, miedź, witaminę C i elektrolity. Jaki jest domniemany mechanizm działania składników – tego klinika już nie wyjaśnia. Ja również nie potrafię Ci tego wyjaśnić. Jaki jest dokładny skład kroplówki? Tego również się nie dowiesz. Dlaczego? Bo to tajemnica wynikająca z obawy przed skopiowaniem formuły. Jak to tajemnica? Przecież każdy producent suplementów ma obowiązek podać dokładny skład preparatu np. multiwitaminowego i nikt nie obawia się konkurencji. Dziwne? Jaka jest cena kroplówki witaminowej? Ceny zaczynają się od 150 zł do nawet 350 zł za pojedynczy wlew. Droga impreza i bezsensowny wydatek! Dlaczego? Jest ku temu wiele powodów. Zobacz, co piszą o mnie Pacjenci na portalu Kroplówki witaminowe – dlaczego to nie jest dobry pomysł? 1. Nie wiesz, co i ile przyjmujesz w kroplówce witaminowej! Tylko orientacyjnie poznajesz skład preparatu, ale nie masz pewności w jakich dawkach podano Ci witaminy, minerały czy składniki antyoksydacyjne. Kliniki twierdzą, że dobierają preparat do indywidualnych potrzeb, ale wiesz co? Mam przeczucie, że wszyscy dostają standardowe mieszanki. 2. Kroplówka witaminowa to nie manicure! Kroplówki witaminowe często są promowane jako zabieg urodowy, regeneracyjny – szybki i przyjemny. Chodzisz na nie do baru witaminowego – do baru? Jak na drinka? Brzmi rozrywkowo, ale tak nie jest! Podanie takiej kroplówki powinien poprzedzać dokładny wywiad i przeprowadzenie szczegółowych badań oceniających stan odżywienia organizmu. Niestety wizyta lekarska przed podaniem wlewu to często tylko formalność. Poza tym pamiętajcie, że podanie kroplówki wiąże się z przerwaniem ciągłości tkanek i musi się odbywać w miejscu, które dba o higienę i jest zarejestrowanym podmiotem leczniczym! Taki zabieg może wykonywać tylko wykwalifikowany personel medyczny. 3. Nie potrzebujesz dużych dawek witamin i minerałów! Układ pokarmowy potrafi regulować wchłanianie składników odżywczych. Gdy cierpisz na niedobór żelaza jelito zwiększa jego przyswajanie. Dzięki takim mechanizmom jelita same regulują, ile danego składnika ma ostatecznie trafić do organizmu. To ułatwia wychodzenie z niedoborów, ale chroni także przed nadmiarem witamin i minerałów. Podając dożylnie duże dawki składników odżywczych organizm nie ma jak się przed nimi bronić. Duże dawki witamin rozpuszczalnych w tłuszczach A, D, E i K są toksyczne, ale nawet witamina C może prowadzić do kamicy nerkowej. Żaden składnik odżywczy w mega dawkach nie jest bezpieczny! Zdjęcie: Anna Shvets/Pexels 4. To, że po kroplówce witaminowej czujesz się lepiej to zasługa nawodnienia! Wiele osób, po zastosowaniu kroplówki witaminowej, czuje, że ich samopoczucie znacząco się poprawiło. Niektóre opinie są zaskakująco pozytywne. Czy to zasługa przeciwutleniaczy, witamin, minerałów? Nie! Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że poprawiło się nawodnienie organizmu. Czy to tego potrzeba kroplówki witaminowej! Oczywiście, że nie! Wystarczy butelka wody! Przeczytaj także: Jak pić PRZED, W TRAKCIE i PO treningu? [INFOGRAFIKA DIETETYKA] 5. Kroplówki witaminowe to nie jest rozwiązanie na zaniedbania dietetyczne! Kroplówki witaminowe to kolejne złudne, proste, szybkie i arcy drogie rozwiązanie na nasze codzienne, przewlekłe zaniedbania zdrowego stylu życia. Jednak wlew dożylny nie zmieni Twoich nawyków żywieniowych, nie zastąpi dawki ruchu, nie zda za Ciebie egzaminu na studia. Ja wiem, że Ty wiesz i oni też wiedzą (Ci, co stosują kroplówki), że tylko trwała zmiana stylu życia zwiększy wydolność Twojego organizmu, poprawi samopoczucie i zdolność do koncentracji. Z jakiegoś powodu w człowieku jest taka sprzeczność, że mimo całej swojej inteligencji szuka sposobu, który rozwiąże problemu bez wysiłku własnego. Niestety, takich rozwiązań nie ma… Kiedy już zdasz sobie z tego sprawę umów się na wizytę do dietetyka i zacznij pracować nad zmianą nawyków metodą małych kroków! Przeczytaj także o innych trendach żywieniowych: Sirtuiny i dieta SIRT – czy to właśnie dzięki nim schudła Adele? Dieta ketogeniczna (ketogenna) – zasady, efekty i opinia dietetyka Co daje picie wody z cytryną? Data aktualizacji: 9 marca 2022 Kroplówkę można wykonać nie tylko w szpitalu, pacjent może również liczyć na wykonanie dożylnego wlewu we własnym domu. Zazwyczaj taką usługę realizuje wyspecjalizowana pielęgniarka, jednak nierzadko również sam pacjent, po wcześniejszym przeszkoleniu, może robić sobie kroplówki. Jakie są wskazania do jej zastosowania i jak ona przebiega? Co to jest kroplówka? Kroplówka jest metodą podawania pacjentowi leków, preparatów odżywczych i innych płynów drogą dożylną. Najczęściej wykonuje się ją w warunkach szpitalnych. Jednak coraz powszechniej praktykuje się sposób określany jako domowa kroplówka. Kroplówka w domu może być wykonywana ze względu na wygodę pacjenta, który nie musi specjalnie przyjeżdżać do ośrodka zdrowia lub szpitala, aby zaaplikować środki lecznicze i inne potrzebne organizmowi substancje do żyły. Kroplówkę powinna zakładać wykwalifikowana pielęgniarka, która powinna być obecna podczas całego procesu wlewu dożylnego, aby w razie ewentualnych komplikacji móc na bieżąco reagować. Nie rzadko jednak odpowiednio poinstruowani przez pracowników służb medycznych pacjenci sami wykonują wlewy do żyły albo robią to osoby opiekujące się chorymi (bliskie osoby, opiekunowie, itp.).Kroplówka może obejmować pojedynczą sytuację lub mieć charakter stałej kuracji. Po co wykonuje się kroplówkę? Kroplówka w domu pacjenta może być wykonywana ze względu na takie okoliczności jak: odwodnienie pacjenta, za które odpowiada biegunka lub wymioty, anomalie elektrolitowe, utrzymująca się przez dłuższy czas wysoka gorączka, która wywołuje odwodnienie u pacjenta, konieczność podawania tą drogą leków przepisanych przez lekarza, a także środków przeciwbólowych i rozkurczowych i innych zaleconych substancji, wzmacnianie chorych wyniszczonych chorobą (np. nowotworową, metaboliczną, czy inną), żywienie pozajelitowe (np. u chorych na zespół krótkiego jelita), pozostawanie na etapie pooperacyjnym lub przedoperacyjnym. Domowe kroplówki zazwyczaj mają zasilać organizm w utracone płyny lub/i elektrolity. Wówczas chory otrzymuje zestaw niezbędnych pierwiastków w postaci płynnej. Wśród nich trzeba wymienić roztwór fizjologiczny soli, płyn wieloelektrolitowy oraz roztwór Ringera (w formie klasycznej lub z mleczanami). Aby wspomóc ustrój energetycznie zwykle podje się z kolei glukozę (w roztworze pięcioprocentowym). W przypadku żywienia pozajelitowego choremu drogą kroplówki dostarcza się odpowiednio skomponowaną dla niego mieszankę witamin, składników odżywczych, węglowodanów, tłuszczów i białek. Niektóre leki, substancje krwiopochodne oraz krwiozastępcze, itp. składniki musi podać choremu wyłącznie wykwalifikowana pielęgniarka. Nie zawsze jednak jest to nieodzowne. W wielu sytuacjach pacjent lub osoby najbliższe mogą same wprowadzić dany preparat do żyły. Należy przy tym zadbać o aseptykę całej procedury. Przed tym jednak powinno się dodać do leku np. roztwór soli fizjologicznej lub roztwór glukozy. Najczęściej informacja o tym jak przygotować gotowy do podana preparat jest dołączona do leku. Domowa kroplówka może bazować na substancjach witaminowych, które oprócz odżywienia chorego mają za zadanie przyspieszyć regenerację pacjenta po chorobie, ale też wzmocnić jego ustrój, czy zadziałać w sposób odtruwający. Czy można kupić taką kroplówkę w aptece? Można, niektóre są dostępne nawet bez recepty. Przed ich stosowaniem należy jednak uprzednio skonsultować się z lekarzem. Ile zatem trwa taka kroplówka? Płyn zazwyczaj schodzi w ciągu​ około 30 minut. Wszystko zalezy od rozmiaru wenflonu i rodzaju kroplówki. Jak stosować kroplówkę w domu? Ważne jest aby wenflon lub tzw. motylek, przez który wybrany płyn będzie wlewany do żyły, zakładała pielęgniarka lub inny wykwalifikowany pracownik służby zdrowia. Chory może mieć także wykonane centralne wkucie do dużego naczynia, takiego jak żyła podobojczykowa. Miejsce wokół wenflonu powinno być odpowiednio chronione przed drobnoustrojami chorobotwórczymi. Podczas wlewu należy zadbać o sterylność oraz higienę. Osoba, która podaje daną substancję do żyły lub sam pacjent powinni zwracać uwagę na to czy aplikowany płyn jest dobrej jakości, czy nie jest przeterminowany, mętny, jego opakowanie zniszczone, itd. Płyn dostarczany drogą żylną musi spływać w odpowiednim tempie (nie za szybko ani nie za wolno). Należy także zwrócić uwagę na dawkowanie leku lub innego preparatu oraz stosowne odstępy między poszczególnymi wlewami. Podczas podawania kroplówki w domu pacjenta należy obserwować jego stan, po to by przerwać podawanie substancji dożylnych, jeśli chory źle się poczuje. Pacjent może też nadzorować własne samopoczucie samodzielnie, jednak jest to dużo mniej bezpieczne dla jego dobrostanu. Ile kosztuje podłączenie kroplówki w domu? Czasem najlepszym wyborem zarówno dla chorego, jak i dla jego bliskich jest kroplówka w domu. Cena takiej usługi waha się zazwyczaj między 100-300 zł. Kwota ta jest zależna od czasu trwania kroplówki, rodzaju podawanej substancji oraz kwalifikacji osoby nadzorującej podanie kroplówki. Warto jednak wiedzieć, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 21 września 2016 r. pielęgniarka POZ (tzw. środowiskowa) powinna wykonywać usługę taką jak podawanie leków różnymi drogami oraz robienie wlewów dożylnych również w domu pacjenta. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie! Jakie jest samopoczucie po operacji? Gdy znieczulenie przestanie działać, zaczniesz odczuwać ból wokół rany. Będzie on silniejszy lub słabszy - w zależności od tego, jaki jest twój indywidualny próg bólu, czy byłaś zdrowa i sprawna fizycznie, czy miałaś już "cesarkę" (jeśli tak, będziesz prawdopodobnie mniej obolała). Niektóre mamy już po kilku godzinach wstają bez problemu i nie odczuwają większych dolegliwości. Inne czują się bardzo źle przez kilka dni. Jeśli miałaś znieczulenie zewnątrz-oponowe, przez kilka godzin po operacji będziesz dostawać niewielkie dawki środków przeciwbólowych przez cewnik, który przed zabiegiem umieszczono ci na plecach. Jeśli operowano cię w znieczuleniu ogólnym, otrzymasz odpowiednie leki w kroplówce lub zastrzyku. Potem w razie potrzeby poproś o środek przeciwbólowy w czopku. Nie martw się, lekarz dobierze go tak, by zmniejszyć twoje dolegliwości, ale nie zaszkodzić dziecku. Jakie mogą być skutki znieczulenia? Kobiety po znieczuleniu zewnątrz- oponowym w pierwszych dniach po porodzie skarżą się niekiedy na silny ból głowy. Inne narzekają na bóle pleców, a także mrowienie i drętwienie nóg. Dzieje się tak, zwłaszcza jeśli środek znieczulający dostał się do płynu rdzeniowego zamiast do przestrzeni nadtwardówkowej. Jeśli miałaś znieczulenie ogólne, po wybudzeniu mogą męczyć cię nudności i wymioty, a także ból głowy i gardła. Będziesz czuła się mocno osłabiona. Po operacji w płucach zalega wydzielina. Lekarze zalecą ci więc odkaszliwanie lub energiczne wydmuchiwanie powietrza, by ją usunąć (inaczej mogłaby spowodować zapalenie płuc). Niestety, kaszel powoduje bolesne napinanie brzucha i świeżej rany pooperacyjnej. Lepszą metodą jest wciąganie brzucha, a następnie gwałtowny wydech z głośnym "pfuuuf". Pomaga to też w uwolnieniu organizmu od środków znieczulających. Kiedy będzie można wstać? Im szybciej, tym lepiej. Zacznij od poruszania stopami. Kręć kółka w różnych kierunkach. To uruchomi krążenie w nogach. Po sześciu-ośmiu godzinach po operacji powinnaś wstać i zrobić kilka kroków. To ważne, bo pomaga zapobiec zakrzepom i zatorom naczyniowym. Oczywiście nie próbuj tego sama, bo może ci się zakręcić w głowie i możesz upaść. Poproś o pomoc położną. Najpierw usiądź i dopiero po odczekaniu dłuższej chwili spróbuj wstać. Pierwsze kroki mogą być bolesne, ale to minie. Staraj się nie garbić (na początku możesz to robić odruchowo). Nie bój się! Szwy się nie rozejdą, a w pozycji wyprostowanej wbrew pozorom będzie ci wygodniej i nie będziesz czuła bólu. Kiedy pierwszy raz można iść do toalety? Gdy tylko będziesz gotowa stanąć na nogi, położna usunie cewnik moczowy, który do tej pory opróżniał twój pęcherz. Od tej pory możesz normalnie korzystać z toalety. Jeżeli na początku będziesz miała trudności z oddaniem moczu, odkręć kran w łazience. Odgłos cieknącej wody powinien ci pomóc. Niektóre mamy po cesarskim cięciu mają problemy z wypróżnieniem. Gdy będziesz mogła już normalnie jeść (zwykle w trzeciej dobie), uzupełnij swoją dietę suszonymi śliwkami lub rodzynkami. Zawierają one dużo błonnika i zapobiegają zaparciom. Jeśli jednak sprawa będzie się przedłużać, poproś położną o czopek przeczyszczający. Pamiętaj jednak, że na ponowne uruchomienie pęcherza i pobudzenie prawidłowego funkcjonowania jelit najlepsze jest jak najszybsze wstanie z łóżka i krótkie spacery oraz picie dużej ilości płynów, najlepiej ciepłej wody. Jak się goi rana po cięciu? Już od trzeciej doby po operacji możesz normalnie kąpać się pod prysznicem. To nie przeszkodzi w gojeniu się rany. Blizna może cię pobolewać, a później swędzieć przez kilka tygodni. Dolegliwości jednak będą się stopniowo zmniejszać Staraj się nosić obszerne rzeczy, które nie będą urażać blizny (majtki typu bikini wrzuć na razie na dno szuflady). Jeśli czujesz ból w czasie kaszlu, kichania czy śmiechu, przyciśnij brzuch miękką poduszką. To powinno przynieść ci ulgę. W przyspieszeniu procesu gojenia może pomóc naświetlanie lampą solux i homeopatyczne preparaty z arniki. Gdyby trzeba było, możesz potem osuszyć to miejsce suszarką do włosów. Jeśli wszystko się ładnie goi, nie musisz stosować żadnych płynów ani kremów antyseptycznych. Blizna stopniowo zblednie, z czerwonej stanie się różowa, a w końcu nieco jaśniejsza niż twoja skóra, niemal niewidoczna pod włosami łonowymi. Jeżeli jednak zauważysz, że rana robi się zaczerwieniona, opuchnięta, bardziej bolesna, sączy się z niej wydzielina lub ropa albo masz gorączkę, jak najszybciej skonsultuj się z lekarzem. Konieczna jest kuracja antybiotykowa. Jeśli lekarz, który cię operował, użył zwykłych szwów, zdejmie je po sześciu-ośmiu dniach (niekiedy stosuje się szwy rozpuszczalne i wtedy w ogóle nie ma z tym problemu). Po miesiącu rana nie powinna ci już sprawiać większych kłopotów, choć niektóre mamy czują, że okolica blizny jest lekko odrętwiała nawet po kilku miesiącach Jakie są inne poporodowe dolegliwości? Po cesarskim cięciu macica kurczy się tak jak po porodzie siłami natury, więc i krwawienie z dróg rodnych jest podobne. Możesz odczuwać bolesne obkurczanie się macicy, która wraca do rozmiarów sprzed ciąży. Może to być przykre, zwłaszcza podczas karmienia piersią, ale to znak, że wszystko jest w porządku. Odchody połogowe, wydzielane z pochwy i przypominające krwawienie miesiączkowe, najpierw są czerwone, potem różowe, brązowe i wreszcie bezbarwne. Utrzymują się przez trzy, cztery tygodnie. Są nieco mniej obfite niż po naturalnym porodzie, zwłaszcza jeśli do cięcia doszło, zanim rozwinęła się akcja porodowa. Jeśli jednak byłyby bardzo skąpe lub w ogóle zanikły, zgłoś się do lekarza. Może to oznaczać, że doszło do zatrzymania odchodów we wnętrzu macicy i potrzebne są leki obkurczające macicę. Czy po cesarce można karmić piersią? Oczywiście. Aczkolwiek przez pierwsze dni jest to nieco utrudnione. Na pewno będziesz potrzebować pomocy w przystawieniu dziecka i znalezieniu wygodnej pozycji do karmienia. Możesz siedzieć na krześle z rękami na oparciach, a dziecko położyć na miękkiej poduszce umieszczonej na brzuchu. Możesz też poduszkę wraz z maluchem włożyć pod pachę, tak by jego nóżki nie leżały na twoim brzuchu, lecz pod ramieniem. Drugą ręką przysuń główkę do piersi i podtrzymuj ją w tej pozycji. Całkiem komfortowa jest też pozycja leżąca. Połóż się na boku (pamiętaj o wygodnym podparciu głowy) i przysuń malucha do piersi (obojgu będzie wam wygodniej, gdy ułożysz małego ssaka na poduszce). Nie martw się, gdy na początku twoje piersi wytwarzają mało mleka. Noworodek potrzebuje go naprawdę niewiele. Regularnie przystawiaj malca, a produkcja szybko się zwiększy. W trzeciej-czwartej dobie po porodzie ilość pokarmu jest największa, to tzw. nawał mleczny, a piersi wypełniają się do granic możliwości. Nie rozmasowuj ich na siłę - dziecko jest najlepszym odciągaczem (dla zmniejszenia ilości pokarmu możesz popijać szałwię). W ciągu kilku dni ilość mleka dostosuje się do potrzeb dziecka. Początkowo twoje brodawki mogą być nieco obrzmiałe i wrażliwe - to normalne, ale jeśli karmienie jest dla ciebie bolesne przez cały czas, poradź się położnej albo doradcy laktacyjnego, bo świadczy to o złej technice karmienia. Jak poradzić sobie z opieką nad dzieckiem? W większości szpitali już w drugiej dobie po operacji dziecko jest razem z mamą. Samodzielna opieka nad noworodkiem jest wprawdzie męcząca, ale bądź spokojna, poradzisz sobie! A w razie trudności zawsze możesz poprosić położną o pomoc. Oczywiście lepiej unikać noszenia ciężarów. Słodki ciężar to jednak zupełnie inna historia. Trudno przecież nie przytulić czy nie ukołysać w ramionach maleństwa, które przecież tak tego potrzebuje. Spróbuj tylko nie forsować się za nadto. Jeśli chcesz wziąć dziecko na ręce, podnoś je z poziomu stołu, wtedy wykorzystasz mięśnie ramion, a nie brzucha. Przy schylaniu się uginaj kolana, zamiast zginać się w pasie. Kiedy wrócisz do pełnej formy? To, ile dni spędzisz w szpitalu, zależy od tego, jak szybko wracasz do zdrowia, a także od zwyczajów przyjętych w szpitalu, w którym byłaś operowana. Zwykle pobyt na oddziale położniczym trwa od 3 do 6 dni. Zanim jednak w pełni wrócisz do zdrowia, upłynie miesiąc-dwa. Po tym czasie możesz też rozpocząć współżycie z partnerem, oczywiście jeśli masz już na to ochotę. Niektóre mamy są tak skupione na dziecku, że przez wiele miesięcy w ogóle nie myślą o seksie. To zupełnie normalne.

czy po kroplówce można jeść